PSYCHOLOG.USTKA.PL

Mon, 6 Jan 2003 18:59:06 +0100 user Marsel napisal(a) newsa a ja na to:

racja. tutaj mozna otwarcie zapytac o najdziwniejsze we wlasnym
mniemaniu dziwactwa-mozna to zrobic w miare anonimowo- stad pewnie tak
duza ilosc pytan o rozne zwyczajne w moim odczcuiu zeczy (np "co mam
myslec o dziewczynie, ktora.." albo: "Kiedy powiedziec kocham", zeby
wspomniec tylko niektore)
w majestacie, napisales... hmm.. przypomnialy mi sie wypowiedzi
pacjentow: "pani to sie nie boje zapytac.. pani jest taka "swoja
dziewczyna". Wiele razy zastanawialam sie nad moim stylem bycia w pracy,
sposobem ubierania sie (chodze "w cywilu" i bynajmniej nie w
kostiumikach, jedyda oznaka mojego bycia osoba z personelu jest malenki
identyfikator. no i klucze ;)). Przeczytalam kiedys w fachowej
"Psychiatrii polskiej" o wynikach badan dot. wplywu sposobu ubierania
sie lekarza-psychiatry na to, jak jest odbierany przez pacjenta. Wyszlo,
ze ja z moim wzbudzam w pacjencie najnizsze z uzyskanych poczucie
kompetencji i autorytetu, za to najwyzsze przystepnosci i wysokie
przyjaznosci pacjentowi. Pomyslalam sobie, ze to chyba niezbyt fajnie,
bo przeciez lekarz powinien wzbudzac zaufanie itd... Ale z drugiej
strony przywdzianie fartucha i- co gorsze dla mnie- zrezygnowanie z
naturalnego stylu bycia (np. wyglupam sie z pacjentami, spiewam z nimi
piosenki, rozmawiam o najrozniejszych sprawach) byloby dla mnie tortura.
Moze dlatego pacjenci maja odwage zapytac mnie o wiele rzeczy, bo nie
odstraszam ich powaga wygladu? (oczywiscie, doswiadczylam tez kilku z
jednej strony zabawnych a z drugiej trudnych ze wzgledu na odmowe
nawiazania konatktu sytuacji pt:"Pani nie wyglada na lekarza. Nie bede z
pania rozmawiac"
Jak to jest z "wygladaniem na lekarza"? hmm...?

dyskusja przynajmniej moze otworzyc oczy na sprawy ktorych nie widze zza
biurka.

no tak, ale on nie podejmnie dyskusji.

bywa. wymaga dostosowania sie do jego sposobu rozumowania, takze poziomu
umyslowego, poziomu wyksztalcenia, wymaga cierpliwosci... A w rozmowach
z chorymi psychicznie jeszcze trudniejsze jest zrozumiemie (niestety,
wielu psychiatrow czy psychologow, ze o personelu srednim nie wspomne,
bo az strach,...pracujacych z takimi chorymi nie zdaje sobie sprawy, ze
ci ludzie sa chorzy tak a nie inaczej i czesc ich zachowania/sposobu
rozumowania a szczegolnie brak poczucia choroby (ja- mam brac tabletki?
po co? przeciez jestem zdrowy! no tak, jesli czuje sie zdrowy, to po co
ma brac tabletki..) wynika wlasnie z choroby a nie z uporu, wrodzonej
tepoty czy zlosliwosci. ech...

niestety, tak. ja tez ostatnio mam taki nawal zajec w pracy, ze juz nie
mam tyle czasu na pogawedki z pacjentami (owe pogawedki sa takze po to,
by ocenic postepy leczenia: gadamy sobie o wiosnie i ulubionych
potrawach, a ja i tak "swoje wiem" ;)

coz.. przeczytalam ostatnio w "Polityce", ze wzieci fryzjerzy stosuja
"zasade niedostepnosci"- po to zeby sobie klient nie pomyslal, ze tak
latwo mozna sie tu dostac.
ale tak calkie m serio: podobno w samej wielkoposce brakuje ok 200
psychiatrow, nawet gdyby podzielic te liczbe przez 2, to widac ogrom
pracy, jaki czeka tych, ktory wykonuja ten zawod.
ja mam troche komfortu ze wzgledu na specyfike pracy, ale nie chce o tym
tutaj pisac.
pozdrawiam
mema

Dziekuje wszystkim !
Poczekam az swiatlo zgasnie !
Uzytkownik "Marsel" napisal w wiadomosci

- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -> w art. ,

6 Jan 2003 23:11:11 +0100 user le...@op.pl napisal(a) newsa a ja na to:
wiesz co , poruszasz moze i ciekawe i wazne aspekty, ale robisz to w
taki sposob, ze moim zdaniem, uniemozliwia to dykusje: np w stosunku do
mnie na oja dpowiedz, ze nie interesuja mnie statystyki, odpowiedzialas
krytykanctwem i ocena. potem "zjechalas mnie" , poddaja c w watpliwosci
moje zawodowe umiejetnosci, nie majac o nich bladego pojecia. Obrazasz
mnie prawie kazdym slowem. nie jestem jasnie pania doktor.
i zamykam ten watek
mema

Uzytkownik wrote:

Witaj
Pozwol, ze sie wtrace:-)

Wydaje mi sie, ze dla Ciebie chory psychicznie to ktos kto powinien
przebywac koniecznie na zamknietym oddziale psychiatrycznym.
A wiesz, to nie tak, byc moze Twoja sasiadka, jest chora psychicznie,
leczy sie od lat, choc wyglada na najszczesliwa kobiete na swiecie;-)

Jesli jest psychiatra i psychoterapeuta to ma taka mozliwosc, a jesli
psychoterapeuta (nie lekazem) to nie ma takiej mozliwosci, a nawet chyba
prawa.

Bo to jest tak, lekarz (psychiatra) leczy cialo, a psychoterapeuta/psycholog
dusze.
A choroby psychiczne czesto wymagaja zarowno leczenia jednego
jak i drugiego.
Stad tez specjalista bedzie wiedzial, zarowno lekarz - czy leki pomagaja,
jak i psychoterapeuta czy pomaga terapia.

Wiec chcialabys by Mema za kazdym razem uzywajac slowa terapia
podawala:
- grupowa, indywidualna, behawioralna, psychodynamiczna etc.
i szczegolowo opisywala?

Moze i sie nie mylisz, ale Mema jako jedyna, przyznaje sie do tego,
ze jest zawodowcem.
Z jej postow mozna sie wiele dowiedziec o psycho/logii-terapii
i chwala jej za to
--
Pozdrawiam
PePe_M
--
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/

Alez prosze Cie bardzo, milo mi, ze temat psychoterapii zainteresowal wieksze
grono fachowcow :). Jest on przeciez nierozerwalnie zwiazany z psychologia.

Moze taki wniosek wysnules z mojej wypowiedzi w watku "Kosztowne badania
psychiatryczne" Istotnie, kazdy chory psychicznie, ktory zagraza sobie lub
innym powinien przebywac koniecznie w zamknietym oddziale psychiatrycznym, ale
TYLKO do czasu, gdy to zagrozenie ISTNIEJE. W trakcie leczenia psychiatrycznego
chory ma liczne okresy poprawy czyli remisji, w czasie ktorych wychodzi ze
szpitala, zyje i pracuje normalnie, pozostajac w opiece poradni zdrowia
psychicznego.

Tak, dobrze to ujales. To moze byc moja sasiadka, dziecko sasiadki, osoba
spotkana w urzedzie, w pracy, prawie kazdy. Przypuszczam, ze tylko ludzi
wykonujacych bardzo odpowiedzialne zawody takie jak pilot, lekarz, bankowiec,
choroba psychiczna trwale usuwa z zawodu.

Mema pisala, ze jest lekarka, pracuje na oddziale psychiatrycznym z chorymi
psychicznie, studiuje /lub ukonczyla/ studia w 5-cio letniej Wyzszej Szkole
Psychoterapii.

Tutaj sie z Toba nie zgodze. Medycyna ani psychologia nie posluguje sie
terminem "dusza" tylko "psychika". Psychiatra leczy wiec nie cialo, some, a
psychike wlasnie. Choroby psychosomatyczne i choroby powodujace zaburzenia i
problemy psychiczne wymagaja leczenia zarowno ciala jak i psychiki. Np. pacjent
onkologiczny ma chore cialo i mnostwo problemow psychicznych z tym zwiazanych
takich jak lek, depresja.

Nie rozumiem. Skad? Skad psychoterapeuta wie, ze pomogla psychoterapia a nie
leki psychotropowe? Skad oni obaj wiedza, ze depresja minela po leczeniu, a nie
dlatego, ze pacjent wygral w toto-lotka, wrocila do niego zona, znalazl prace
itd. ;)? Przeciez to sa zmienne istotne dla odzyskania czasowoutraconej
rownowagi psychicznej.

A po co? Wystarczy jazeli napisze "psychoterapia grupowa" badx "indywidualna".
Bo termin "terapia" obejmuje tez rozne inne formy pracy z pacjentem, z
fizykoterapia wlacznie :).

Sciagam ta grupe zaledwie tydzien i niewiele sie dowiedzialam. zwlaszcza od
Memy. Dlatego dyskusja z fachowcem bylaby dla mnie cenna. O ile jego wypowiedzi
beda na ta fachowosc wskazywac.
Leda

--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

Uzytkownik "Mariusz" napisal w wiadomosci


Odwrocil bym to pytanie:
Na co nerwica jeszcze nie byla lekarstwem?
Czego nie zalatwioano przy pomocy nerwicy?
itd.
pozdrowienia
--
-Mariusz-            http://www.porpsy.phg.pl